پیام تکان‌دهنده کودکان شهید به دیپلمات‌ها: «به نشانه اعتراض، سالن را ترک کنید»
ویدئویی که به‌تازگی در فضای مجازی دست‌به‌دست می‌شود، صحنه‌ای متفاوت و تکان‌دهنده را از سازمان ملل به تصویر کشیده است. در این ویدئو، کودکانِ شهیدِ ایرانی و فلسطینی در صحن اصلیِ سازمان ملل حاضر شده‌اند و یک درخواستِ صریح و مهم از دیپلمات‌های جهان دارند: «وقتی عاملِ جنایت برای سخنرانی پشت تریبون می‌رود، سالن را به نشانه اعتراض ترک کنید.»
این تصاویر، فراتر از یک اثرِ هنری، فریادِ نسلی است که حقش زندگی بود، نه جنگ. دیدنِ چهره‌های معصومِ کودکانی که قربانیِ بی‌رحمیِ جنگ شده‌اند، آن‌هم در قلبِ دیپلماسیِ جهان، تضادی تلخ و سنگین ایجاد کرده است. آن‌ها نه با سلاح، بلکه با نگاه‌های خیره و حضورِ نمادینشان، وجدانِ سیاست‌مدارانی را خطاب قرار داده‌اند که در این سالن نشسته‌اند.
پیام این کودکان ساده اما لرزه‌آور است: «اگر وجدانی باقی مانده، در برابر عاملِ جنایت سکوت نکنید.»
این ویدئو در واقع آینه‌ای است مقابلِ چشمِ مسئولانی که ادعایِ حمایت از حقوق بشر دارند. این حضورِ نمادین، دعوتی است برای اثباتِ این‌که دیپلماسی نباید در برابرِ خونِ کودکان، بی‌تفاوت باشد.
شاید این تصاویر تنها یک بازنمایی از حقیقت باشند، اما صدایی را فریاد می‌زنند که دیگر نمی‌توان آن را نادیده گرفت. سازمان ملل باید پناهگاهِ مظلومان باشد، نه تریبونی برای عاملانِ جنگ. حالا توپ در زمینِ کسانی است که ادعایِ «انسانیت» دارند؛ آیا صدایِ کودکانِ شهید را می‌شنوند؟
