وقتی هوش مصنوعی به اشتباه دانشآموزان را متهم میکند
این روزها ابزارهای هوش مصنوعی که برای مچگیری از دانشآموزان و دانشجویان طراحی شدهاند، زیر ذرهبین رفتهاند.
ماجرا از این قرار است که این نرمافزارها اصلاً منشأ واقعی متن را تشخیص نمیدهند؛ بلکه فقط با نگاه به سبک نگارش و آمار کلمات، حدس میزنند که متن کارِ آدم است یا روبات!
برای تست این ابزارها، یک متن کاملاً انسانی را به ۵ ابزار تجاری دادیم
نتیجه شگفتانگیز بود: از «صفر درصد» تا «صد درصد» تشخیص داده شد! اوضاع برای کسانی که زبان مادریشان انگلیسی نیست هم خرابتر است.
مثلاً در بررسی ۹۱ مقاله واقعی از آزمون تافل، این سیستمها ۶۱ درصدِ نوشتههای واقعیِ انسانها را به اشتباه تقلب اعلام کردند.
پیرو همین خطاهای فاحش، دانشگاههای بزرگی مثل «واترلو» در کانادا و «کیپتاون» استفاده از این نرمافزارها (مثل Turnitin) را رسماً متوقف کردهاند. این دانشگاهها حالا ترجیح میدهند به جای تکیه بر این رباتهای خطاپذیر، به سراغ پیشنویسها، تاریخچه ویرایش و گفتوگو با خودِ دانشجو بروند تا واقعیت مشخص شود.
